Jólin eru að koma!Ingibjörg Friðriksdóttir
Nú líður að jólum. Búið er að færa fæðingarhátíð Frelsarans, Jesú Krists í glansandi litríkan, umbúðapappír utan um jólagjafir sem oft á tíðum kosta svimandi upphæðir, sem gefendur ráða kannski ekki allir við að greiða á visareikningum komandi árs. Sem betur fer eru það ekki allir sem steypa sér í skuldir vegna gjafa. Það er jú hugurinn að baki hverri gjöf sem skiptir máli. Tilgangurinn með jólgjöfunum er að gleðja ástvini sína og er fyrirmyndin gjöf vitringana frá Austurlöndum til frelsarans á hinni fyrstu jólanótt í Bettlehem er þeir færðu litlum dreng í jötu, gjafir sínar gull reykelsi og myrru.
Bloggarinn hér byrjaði á jólaundirbúningi um miðjan september. Og er undirbúningurinn búin að vera viðvarandi síðan. Það er útlit fyrir að þetta sé allt að smella saman, það verður lítill tími fyrir jólastúss þessa daga sem eftir eru til jóla, full vinna til kl.16.00 á Þorláksmessu.
Um síðustu helgi þann 14. desember var nýjasti afkomandinn skírður við hátíðlega athöfn í Lauganeskirkju. Hlaut hann nafnið Helgi. Nöfnin Bjarni og Helgi hafa gengið mann fram af manni í nokkra ættliði í föðurætt drengsins. Er fjórir á lífi með þessum nöfnum í dag. Hann var skírður í sama skírnarkjól og langa, langa afi hans Helgi Bjarnason semvar fæddur 1905.
Megi friður og gleði ríkja á landi hér um hátíðarnar og nýtt ár færa Íslendingum kraft og tækifæri til að vinna sig úr efnahagsvanda og kreppu.
Gleðilega hátíð!Ljós í myrkriIngibjörg Friðriksdóttir
Svartnætti hefur grúft yfir Íslandi og heimsbyggðinni allri í október. Hvers vegna ætti öllum Íslendingum að vera ljóst. Ekki hefur liðið sá dagur síðan peningamarkaðir og bankar hrundu, að hver einasti fréttatími á öllum fjölmiðlum hefur fjallað um þetta hörmungar ástand sem í daglegu tali er nefnd kreppa. Satt er það að útlitið er svart. En sem betur fer eru til bjartar hliðar á tilverunni í þessum hörmungum sem endranær.Vonandi sjá flestir einhverja ljóstýru. Hjá bloggaranum hér hefur nóvember verið mánuður frjósemi og gleði. Nú á hverri stundu er von á nýjum einstaklingi í fjölskyldunni í þessa hörðu og köldu kreppuveröld. Einstaklingi sem ef til vill þarf að bera syndir feðranna á bakinu í formi milljarða króna (eða evra). Er þessi einstaklingur þriðja karlkyns barnabarnið, og frumburður foreldra sinna sem fæðist í nóvember. Í fjölskylduna verður hann boðin velkominn með lúðraþyt og söng.
Drengurinn mætti í þennan volaða heim fimmtudaginn 13. nóvember kl. 14.20. Bráðmyndarlegur drengur ljós yfirlitum enda af norrænu kyni.Hann hefur látið sér fátt um finnast, hvernig komið er fyrir íslensku þjóðinni þessa dagana. Liggur í sinni hlýju holu og sefur á milli þess sem hann fær sér næringu í litla mallann, til þess að hann geti stækkað orðið stór og aðstoðað við að halda þjóðarskútunni á réttum kili ( ef hún verður ekki sokkin í kaldan sjó vegna aðgerða misvitra stjórnmálamanna) þegar hans tími kemur.
Á laugardaginn fóru 7 barna afinn og amman, í ferð á söguslóðir Eyrbyggju. Fór full rúta af fólki sem sótt hefur námskeið um sögu Eyrbyggja hjá Endurmenntun háskólans á haust önn.
Ferðin var skemmtileg og fróðleg undir stjórn Magnúsar Jónsssonar sem sér um þessi námskeið hjá Endurmenntun.Farið var um Skógarströnd í Álftarfjörð,þar gerðust ýmsir atburðir tengdir Eyrbyggju. Haldið var á Þórsnes að Þingvöllum þar sem bannað var að ganga örna sinna á þingum á þessum tímum. Farið var að Berserkjahrauni ( Berserkjahraun er frægt úr Heiðavígarsögu) að sem er ekki langt frá Bjarnarhöfn. Þar eru enn ummerki um götu þá er berberserkir ruddu á þessum tíma. Víga –Styr lét þá ryðja brautina. Styr bauð þeim að fara í bað eftir að verkið var unnið en drap þá í baðinu.Í Bjarnarhöfn, bær sem nefndur var hér á undan, bjó Björn austræni Ketilsson. Að sögn Landnámabókar “nam hann land milli Hraunsfjarðar og Stafár”. Björn var bróðir Auðar djúpúðgu,og Helga bjólu. Hannvar sá eini þeirra systkina sem hélt tryggð við heiðna trú og lét ekki skírast. Farið var heimleiðis framhjá bænum Fróðá (þar sem draugasagan um Fróðárundrin átti sér stað). Á Fróðá bjó Ormur hinn mjóvi sem kemur við sögu í Eyrbyggju. Ekið var yfir Fróðár heiði þar var allt hvítt af snjó. Komið var niður skammt frá Búðum. Þá var orðið áliðið dags farið að skyggja og haldið heimleiðis til upplýstrar höfuðborgarinnar.
Af ferðalögum innanlands og utan.Ingibjörg Friðriksdóttir
Það var grátt og kalt Ísland, sem heilsaði á Keflavíkurvelli síðdegis , sunnudaginn 29. júní. Kalt miðað við það umhverfi sem undirrituð hefur dvalið í undanfarnar tvær vikur. Fyrri vikuna var siglt um Miðjarðarhafið með stóru skemmtiferðaskipi Costa Serena að nafni. Þar var hitinn að meðaltali 23C -30C. Var oftast vindur yfir daginn, og hitinn kannske ekki eins merkjanlegur og ef hefði verið logn. Ferðalagið hófst þegar skipið, lét úr höfn í Feneyjum þann 15. júní síðast liðinn. Hafði skipið viðkomu í nokkrum höfnum á siglingu sinni um Adriahaf og Eyjahaf.
Hér kemur upphaf af blogfærslu frá liðnu sumri, sem ein bjartsýn hóf að að skrifa í miðju sumarfríi. Þessar línur fá að fljóta með.
Helstu staðir sem skipið hafði viðkomu, voru borgin Bari á Ítalíu sem er gömul verslunarborg.Þangað fóru ferðalangarnir á eigin vegum .Gengu um þröngar götur miðborgarinnar og skoðuðu meðal annars kirkju sem er helguð heilögum Nikulási. Borgin Katakolon í Grikklandi. Þaðan var farið með rútu og mjög skírmæltum og reyndum leiðsögumanni, til Olympiu þar sem fyrstu olympileikarnir voru haldnir árið 776 f.Krist-1580 e.Krist.Farið var til borgarinnar Ismir á Ítalíu og farið þaðan með rútu og leiðsögumanni upp í fjöllin í hús Maríu meyjar móður Krists ( Basiliku) Sagan segir að María hafi farið með guðspjallamanninum Jóhannesi, eftir krossfestinguna, fyrst til borgarinnar Efesus, sem við skoðuðum líka og síðan upp í fjöllin þar sem hún bjó í litlu látlausu húsi . Þar til hún lést 101. árs. Það var löng röð ferðamanna fyrir utan húsið til að berja það augum innandyra og styttu af Guðsmóðurinni sem þar er. Rústir borgarinnar Effesus eru við rætur fjallanna þar sem hús Maríu er. Þar er meðal annars rústir, bókasafns, leikhússog vatnssalernis. Þarna var mjög heitt Staldrað var við heilan dag í Istanbúl í Tyrklandi .Þangað var mjög gaman að koma .Skemmtilegt götulíf og markaðir sem gaman var að skoða. Farið var í var safnið Hagia Sofia sem er eitt af sjö undrum veraldar. Byggingin var í upphafi moska múhameðstrúarmanna, henni var síðan breytt í kirkju og er núna safn. Því miður hefur viðhaldi þessarar bygingar verðið mjög ábótavant í gegnum aldirnar og er hún mjög illa farin. Er nú verið að gera við þetta forna hús. Það voru hálfgerð vonbrigði að koma þarna inn.Bláa moskan er þarna ekki langt frá og er bænahús múhameðstrúarmanna í dag. Sú bygging er fallegri og í betra ásigkomulagi en Hagia Sofia.
Síðasta ferð í land af skipinu var í borgina Dubronic í Króatiu. Dubronic er falleg borg með gömlum bygingum í miðborginni Þar er gamall borgarmúr sem er kring um elsta hluta borgarinnar. Gengið er upp á múrinn upp margar steintröppur. Gengin er hringur uppi á múrnum. Þaðan er mjög fallegt útsýni út á hafið bláa. Þar eru líka íbúðir, verslun og kaffihús.Flest gömlu húsin eru með ryðrauðum tígulsteinsþökum og voru þau mjög falleg sjón séð frá múrnum.
Seinni vikuna var dvalið í Sloveniu, í bæ sem heitir Porto Rose og er þar við ströndina. Þar er mjög gott loftslag. En var samt dálítið heitt yfir miðjan daginn.Þessi vika var notuð í afslöppun að hluta. Tveir dagar fóru í strandalíf. Þarna er mjög góð aðstaða við ströndina sem tilheyrir hótelinu Grand Hótel Porto Rose sem, ferðalangarnir dvöldu á. Einn daginn var farin var gönguferð í lítið fiski þorp sem heitir Pirana, rétt hjá Porto Rose. Þar er skemmtileg bátahöfn og gamall viti. Var farin dagsferð með leiðsögumanni til höfuðborgarinnar, Lubíjana og að vatni sem heitir Bleed.Önnur dagsferð með leiðsögumanni var farin tilað skoða þrjú söfn í nágrenni Porto Rose. Fyrst var farið í saltnámur sem síðast voru nýttar fyrir 50 árum. Gerð úr voru hólf á vatnasvæðum úr tré. Í hverju hólfi er tappi sem var tekin úr og vatni hleypt af hólfinu. Sat þá saltið eftir á yfirborðinu . Það var heilmikil vinna að vinna saltið til að það væri nothæft. Þarna unnu nokkur hundruð manns og bjuggu í steinhúsum sem voru þarna víða um svæðið. Í dag eru örfá hús eftir, og var eitt þeirra skoðað. Uppi í fjallendi var skoðað lítið steinhús þar sem var unninn ólivuolía. Þar voru til sýnis gömul tæki sem notuð voru við að pressa olíuna úr ólivunum fyrir 50 -100 árum. Þá voru engar sjálfvirkar vélar sem knúðu ólivupressuna áfram , þegar kvenfólk var búið að tína og flokka ólivurnar til vinnslunnar. Heldur voru það karlmenn og asnar sem að snéru ólivupressunni. Á veggjunum voru gamlar myndir frá þessum tíma.Þessi dagsferð endaði í víngerðarsafni. Þar kynnti eigandi fyrirtækisins starfssemina. Eigandinn heitir Ingrid og er ættuð frá Svíþjóð. Á meðan á kynningunni stóð voru á boðstólum 4 tegundir af vínum heimabakað brauð og ostar. Þessi ferð verður minnisstæð og gott að geta yljað sér við minningarnar í framtíðinni.
Í lok sumarfrísins var farið í þriggja daga ferðalag á vestfirðina. Þar er mikil náttúrufegurð. Fjöllinn svo há og tignarleg, heilla mann alveg upp úr skónum.Þarna er yfir höfuð ómetanleg náttúrufegurð. Vegakerfið mætti vera betra. Farið var að skoða rústir gammallar hvalaverkssmiðju, á eyðistað sem heitir Suðureyri og er við Tálknafjörð. Þar var veður gott og fegurðin mikil. Það sama var ekki hægt að segja um vegaspottann þarna út eftir. Hann var það sem kallað var þvottabretti í mínu ungdæmi.Og þar sem þurrt var í veðri stóð rykmökkurinn upp í loftið. Það er kannske skiljanlegt að ekki sé verið leggja fé í vegi til eyðistaða þar sem aðeins er ekið um hásumar.En það sama má segi um vegi í alfaraleið. Flestir fjallvegir á vestfjörðum sem eru þó nokkrir falla undir þá lýsingu sem hér var á undan auk þess að vera örmjóir.
Það myndi fjölga ferðafólki til muna sem legði leið sína á þennann náttúrurfagra stað,sem vestfirðir Íslands eru, ef samgöngur yrðu bættar á vestfirðina. Og hvers eiga þeir sem búa þarna allt árið um kring að gjalda. Maður bara spyr eins og fávís einfeldningur?
Yfirdráttur eða skuladhali?Ingibjörg Friðriksdóttir
Allir einstaklingar, fæðast í þennan heim með ýmsa genatíska eiginleika og hæfileika. Eftir því sem hverjum einstaklingi vex fiskur um hrygg, þróast þessir hæfileikar til þess sem verða vill. Það eru ekki aðeins genin sem eiga þátt í persónu sköpun hvers og eins, heldur líka umhverfi, efnahagur og tíðarandi, sem einstaklingar alast upp við. Hver manneskja er metin af sínum samferðamönnum, eftir hennar viðmóti og framgöngu í lífinu.
Fyrr á tímum fengu þeir sem höfðu séreinkenn að einhverju leiti fram yfir aðra menn , viðurnefni.
Nýlega kom út bók eftir Sigurgeir Jónsson kennara og blaðamann í Vestmannaeyjum, sem ber nafnið, Viðurnefni í Vestmannaeyjum. Í Morgunblaðiðinu 21. maí síðastliðin, var viðtal við Sigurgeir, vegna útkomu bókarinnar. Þar segir hann að viðurnefni hafi ekki í upphafi verið íslenskur siður, heldur fylgt landnámsmönnum hingað.Ormur auðgi, var sá fyrsti sem tengdist Vestmannaeyjum og bar viðurnefni. Kom viðurnefni Orms til af því hversu auðugur hann var. Sem dæmi um skemmtileg og séstök viðurnefni voru nokkur eftirtalin nefnd í greininni: Sigga mey var nefnd svo vegna þess að hún var aldrei við karlmann kennd. Á 19. öld fór maður að nafni Jón í eggjaferð í Bjarnarey. Endalok ferðarinnar varð sá að fyrrnefndur Jón hrapaði niður í sjó , en var bjargað. Á Jón að hafa sagt við björgun sína heyrðuð þið ekki dynk piltar? Fékk maður þessi síðan viðurnefnið dynkur.Með sérkennilegri viðurnefnum segir Sigurgeir vera lúddpey, það viðurnefni bar maður nefndur Mangi. Talaði hann Hlaðbæjarensku, mál sem var blanda úr ensku, dönsku íslensku og fleiri tungumálum,var mál þetta notað í viðskiptum við erlenda sjómenn. Mangi þóttist kunna enska tungu og enduðu allar hans setningar á orðunum : Ókey, lúddpey.Að mati Sigurgeirs er viðurnefnið “ alýfát” það skemmtilegasta viðurnefni sem fyrir eyru hans hafa borið.Maður nefndur Jón vann vann á símstöðinni í Reykjavík. Gekk hann alltaf um á sokkaleystunum.Á símstöðinni vann mestmegnis kvenfólk og gáfu starfstúlkurnar þar honum þetta viðurnefni. Merkingin finnst, meðþví að lesa alýfát aftur ábak.
Undanfarna tvo vetur hefur undirritu sótt námskeið við Endurmenntun Háskóla Íslands í Íslendingasögu. Þar hafa sögupersónur undantekningalítð viðurnefni. Þar segir í Egilssögu um Kveld-Úlf afa Egils Skalla-Grímssonar. “Svo er sagt að Úlfur var búsýslumaður mikill. Var það hans siður að rísa upp árdegis og ganga þá um sýslur manna eða þar er smiðir voru og sjá yfir fénað sinn og akra en stundum var hann á tali við þá menn er ráða hans þurftu. Kunni hann til alls góð ráð að leggja því hann var forvitri. En dag hvern er að kveldi leið þá gerðist hann styggur svo fáír menn máttu við hann orðum koma. Var hann kveldsvæfur. Það var mál manna að hann væri mjög hamrammur. Hann var kallaður Kveld-Úlfur.” Viðurnefni hafa tíðkast langt fram á síðustu öld og fram á þessa öld, þó ekki hafi það verið í jafn miklu mæli og á landnámsöld og síðar.Gaman væri að velta því fyrir sér hvaða viðurnefni nútíma maðurin fengi: Væri það tildæmis NN yfirdráttur eða NN skuldahali?
Flickr, myndasíða!Ingibjörg Friðriksdóttir
Búið er að opna, flickr síðu, hér er slóðin: http://www.flickr.com/photos/ingibj50.
SumarlistIngibjörg Friðriksdóttir
Nú hefur vorið boðað, komu sína einu sinni sem oftar og er sumarið á næsta leiti. Veturinn hefur verið frekar snjóþungur hér í Reykjavík, miða við undanfarna vetur. Ekki er meira en hálfur mánuður síðan að gönguhrólfar á leið í vinnu óðu snjó upp fyrir ökla. Mikill snjór er í fjöllum þegar litið er til Hellisheiðar, Vífilsfell og Bláfjöllin enn snæviþakin. Nú er sumardagurinn fyrsti liðin og fyrsti sumarmánuðurinn, Harpa hafinn. Á þessum árstíma, þegar snórin hverfur á braut, birtan eykst og landið verður sjáanlegt á ný, kemur ýmislegt í ljós miður fagurt. Það komst bloggarinn hér að raun um á dögunum, þegar garðurinn blasti við út um stofugluggann. Það var eins og flest allir hverfisbúar hefðu lagt leið sína um garðinn og allir hent einhverju frá sér. Þar ægði saman öllu mögulegu drasli. Auk þess voru öll laufin af trjám nágrannanna þarna saman komin líka. Það var ekki um annað að ræða enn að bretta upp ermar og drífa sig út i blíðuna sem var á laugardaginn og þrífa upp óhroðann. Einkennilegt er í allri þeirri umræðu sem nú er um umhverfisvernd og hreint og fagurt land, að allt þetta rusl og drasl sjáist enn hér í henni Reykjavík um stræti og torg. Í garðinum kenndi ýmissa grasa, þarna voru þó nokkuð margar bjórdósir sígarettustubbar, gosflöskur af ýmsum stærðum og gerðum, súrmjólkurferna, glerkrukkur, skyr og joghurtdósir, hanski, jólatré, dagblöð, mjög mikið af sælgætisbréfum og fleira. Einhversstaðar að kemur allt þetta rusl. Nú eru allar tunnur við íbúðarhús lokaðar og sorphirða í góðu lagi. Þannig að skýringin á öllu þessu rusli í garðinum mínum og annars staðar í hverfinu, er að það hljóta að búa hér einhverjir umhverfissóðar sem henda frá sér ýmsum úrgangi og rusli út í umhverfið. Það er ekki nóg að borgaryfirvöld standi fyrir umhverfisátaki á hverju vori , heldur þarf að huga að fegrun umhverfisins, eftir því sem tök eru á allt árið um kring.
Á síðasta vetradag sótti undirrituð síðasta tímann í Myndlistaskóla Kópavogs á þessari önn. Skólinn er 20 ára um þessar mundir. Af því tilefni verður nemendasýning í Listasafni Kópavogs, Gerðarsafni. Sýningin stendur frá 3. maí-10 maí.Verður sýningin í öllu húsinu. Í aukablaði sem fylgir Morgunblaðinu í dag og er kynningarblað á dagskrá Kópavogsdaga, sem eru dagana 3.-11. maí, er viðtal við annan tveggja skólastjóra Myndlistaskóla Kópavogs, Ingunni Ernu Stefánsdóttir. Þar kemur fram að á sýningunni verði sýnd verk eftir alla nemendur frá fimm ára aldri og upp úr. Segir Erna að engin vafi sé á að þetta verði rosalega skemmtileg sýning. Ég vil hvetja þá sem fara hér inn að kynna sér það sem er í boði á Kópavogsdögum. Þar eru margir áhugaverðir dagskrárliðir og að sjálfsögðu, að skoða sýninguna í Gerðarsafni. Sunnudaginn 4. maí verður leiðsögn um sýninguna, kl. 14.
Gleðilegt sumar og takk fyrir veturinn!
Góupáskar!Ingibjörg Friðriksdóttir
Ísland er fagurt land, það eru flestir sammála um. Hver landshluti hefur sinn áhrifamátt.
Skiptir þá litlu máli, í sambandi við náttúrufegurð hvaða árstíð er, vor, sumar, haust eða vetur. Í gær sunnudag var förinni heitið á Snæfellsnes. Þvílík fegurð sem blasti við, hvert sem augum var litið. Veður var stillt alveg heiðskírt, jörð og fjöll snæviþakin. Landið og himinn virtist svo hreinn, eins og himnafaðirinn hefði staðið fyrir allsherjar vorhreingerningu.Blámi himinsins og hreinleiki snævarins mynduðu saman ásamt landslagi eitt stórt allsherjar málverk. Snæfelsjökull skartaði hvítri kápu og var alveg hreinn. Hann var myndaður í bak og fyrir. Farið var að Búðum og Hellnum. Á Hellnum var verið að landa þorski í risastærð. Með þorskinum var ein boðflenna steinbítur sem sat fyrir á nokkrum myndum ásamt ungum áhugasömum áhorfendum.
Vorið er vonandi á næsta leiti. Því lofar hækkandi sól ásamt aukinni stigmagnandi birtu.
Í dag er Pálmasunnudagur og dymbilvika hefst. Dymbilvika er er síðasta vikan fyrir páska kölluð. Í greinaflokki um páska og páskasiði á netinu eftir Sigurð Ægisson guðfræðing og þjóðfræðing kemur fram eftirfarandi um þessa nafngift. “ Úr vöndu er að ráða þegar leita á skýringa á þessari nafngift, dymbilviku. Sennilegast er að hún sé dregin af einhverju áhaldi, sem kallað var dymbill og notað í kaþólskum sið við guðþjónustur, undir lok sjövikna föstu, enda finnast hlutir með þessu heiti í upptalningu kirkjugripa í máldögum. Þessi dymbil –orð þekkjast einnig í gömlum norskum og sænskum tekstum, og í hjaltnesku, en eiga sér enga einhlíta hliðstæðu í öðrum málum. Í umræddri viku deyfðu menn öll ljós og hringdu ekki klukkum.”
Í ár er páskarnir óvenju snemma á ferðinni. Páskadagur er á næst síðasta degi góunnar 23. mars og er sú staða kölluð góupáskar. Þetta er mjög óvenjulegt, á síðustu öld voru góupáskar tvisvar, árin 1913 og 1940. Það er eins gott að allir njóti þessarar páskahelgar vel, því að næstu góupáskar verða árið 2160. Þá verða allir sem nú draga andann hér á jörð löngu komnir undir græna torfu.
Þó þeir frídagar sem nú fara í hönd séu lögboðnir frídagar hins vinnandi manns, er ein stétt sem ekki á kannski frí alla helgidagana, á ég hér við ummönnunarstéttirnar sem vinna vaktavinnu og undirrituð tilheyrir.
“Páskarnir teljast mesta hátíð kristinna manna. Hátíðin blandast af mikilli sorg og gleði. Á föstudaginn langa var Jesú krossfestur og lét þar líf sitt, þess vegna ber hátíðin með sér mikla sorg. Á páskadag yfirgaf Jesú gröf sín og var sem lifandi væri er hann birtist mörgum einstaklingum. Hefði upprisa Jesú frá dauðum ekki komið til væri ekki til kristin trú á vorum dögum.” ( Fróðleikur fengin af netinu)
Vonandi njóta allir komandi hátíðar sem allra best.
Gleðilega páskahátíð!
Betri framtýðarsýn?Ingibjörg Friðriksdóttir
Það hefur löngum talist góður kostur hvers einstaklings að vera vinnusamur og iðinn.
Á síðustu árum hefur vinnuumhverfi á Íslandi breyst til muna. Fyrr á árum vann hinn almenni launamaður verkamannavinnu og flest þau störf sem til féllu.Með aukinni menntun þjóðarinnar og auknum atvinnutækifærum eru þjónustustörf yfirleitt ekki efst á vinsældalistunum, þegar einstaklingar ráða sig í vinnu sér og sínum til framfæris. Aðal ástæðan er sennilega að þessi störf eru erfið, krefjandi.vinnutími ekki fjölskylduvænn og launin ekki mannsæmandi, miða við vinnuálag. Samningar hafa verið lausir undanfarið hjá þeim lægst launuðu. Þann 18 febrúar var forsíðugrein í Morgunblaðinu svo hljóðandi, “Lægstu launin hækka.” Þar var greint frá því að gengið hefði verið frá nýjum sérstæðum kjarasamningi, sem forsvarsmenn Samtaka atvinnulífsins og Alþýðusambands Íslands skrifuðu undir í Karphúsinu, húsnæði Ríkissáttasemjara. Mun þessi samningur kosta ríkið 20 milljarða og munu laun innan Eflingar hækka um 24- 32% á samningstímanum til 2010. Orðétt stendur í greininni: “ Í samningunum er einnig lengingi á orlofi í 30 daga, örorku og dánarbætur hækka og komi til uppsagnar eiga starfsmenn rétt á viðtali við atvinnurekanda um ástæðu uppsagnarinnar, þar sem þeir geta óskað eftir skriflegum rökstuðningi við uppsögn. Einnig er launþegum tryggður réttur til að fá hluta launa sinna greiddan í erlendum gjaldmiðli, kjósi þeir það.” Við undirskrift hækka almennir launataxtar um 18.000 kr., árið 2009 hækka þeir um 13.500 og 2010 verður launahækkun 6.500. Samningarnir fela í sér ýmislegt fleira sem kemur þeim lægst launuðu vel og ekki verður talið upp hér.Aðalatriðið við að forsendur kjarasamningana eru að kaupmáttur launa haldist helst að hann aukist, og að verðbólgan lækki. Samningarnir munu framlengjast til lok nóvember 2010 ef þessar forsendur standast.
Undirrituð hefur unnið um árabil við hlið Eflingastarfsfólks, aðallega kvenna og gleðst innilega ef hagur þeirra vænkast. Yfirleitt eru þeir sem vinna við ummönnunarstörf og þau önnur störf sem teljast til láglaunastarfa, frábærir starfskraftar og margir með mikla og dýrmæta reynslu í starfi, sem því miður hefur ekki verið metin sem skildi fram að þessu.
Í morgunblaðinu 7. febrúar, áður en þessir samningar voru í höfn, var viðtal við Sigurrós Kristinsdóttur, varaformann Eflingar. Yfirskrift greinarinnar var “ Vilja launahækkun og aukna virðingu.” Segir hún að þær aðgerðir sem brýnastar eru sé að hækka launin verulega og að vinna að því að virðing fyrir þessum störfum aukist til þess að ástand á stofnunum verði eðlilegt. Að sögn Sigurósar mun aukin símenntun vinna að því að bæta, ástandið. Nú þegar eru á annað hundrað manns annað hvort í námi eða útskrifaðir sem félagsliðar. Meðal þess sem kom fram í viðtalinu við Sigurrós, er að bjóða þurfi upp á styttri námsbrautir fyrir þá sem starfa við ræstingar og í eldhúsi. Hún telur einnig nauðsynlegt að huga að erlendu starfsfólki og bjóða íslenskukennslu í vinnutímanum.
Vonandi verður allt sem kom fram í áður nefndu viðtali að veruleika.
Ummönnunarstörf eru allrar virðingarverð. Þetta eru mjög gefandi fjölbreytt og skemmtileg störf, sem hefja þarf til vegs og virðingar með bættum kjörum þeirra sem vinna þau.
LaugavegurIngibjörg Friðriksdóttir
Liðin tíð kemur ekkir aftur.Hægt er að ylja sér við góðar minningar úr fortíðinni og varðveita minjar sem tengjast henni.
Á Íslandi var mikil fátækt fyrr á tímum og fram á síðustu öld. Alþýða manna bjó í torfbæjum og timburhúsum sem oft voru byggð af vanefnum og þau varðveittust ekki vel. Einnig voru byggð steinhús sem standast betur tímans tönn.
Laugavegur og göturnar þar í grennd voru lengi vel aðalverslunarkjarni Reykjavíkur. Á síðustu árum, hefur Laugavegurinn fengið, keppinauta, sem eru stórar verslunar byggingar, sem hýsa margar verslanir ásamt annari þjónustu og viðskiptavinirnir geta verið innandyra við innkaupin en þurfa ekki ganga á milli verslana í kulda og trekki eins og á við um Laugaveginn mikinn hluta ársins.
Í bókinni Reykjavík Sögustaður við Sund eftir Pál Líndal stendur þetta um upphaf Laugavegarins. “ Það var árið 1885 sem bæjarstjórn samþykkti núverandi legu Laugavegar og jafnframt að hefjast handa um vegagerðina. Aðaltilgangurinn var sá að auðvelda fólki ferðir inn í Þvottalaugarnar en nafn sitt dregur Laugavegur af þeim og hefur það loðað við hann allt frá því að vegurinn var lagður. Jafnframt var ráðgert að þjóðvegurinn úr bænum yrði framhald af Laugavegi (Suðurlandsbraut) en þá voru brýrnar yfir Elliðaárnar nýbyggðar.” Síðar í þessum kafla segir: “ Laugavegur varð á skömmum tíma ein mesta umferðagata Reykjavíkur og hefur svo haldist fram á þennan dag. Jafnframt var gatan um langa hríð aðalleiðin í og úr bænum” Þess má geta að fyrrnefnd bók var gefin út árið 1987. Sama ár og Kringlan var opnuð.
Laugavegurinn hefur verið í kastljósinu undanfarnar vikur. Rífa átti tvö hús við Lauga veg 4 og 6. Fyrirtækið Kaupangur er búið að kaupa lóðirnar og ætlar að byggja þar hótel. Þegar byrjað var að rífa viðbyggingar og klæðningar húsanna ákvað húsfriðunarnefnd að beita skyndifriðun “til að forðast frekara tjón sem hlytist af niðurrifi”eins og stendur í Morgunblaðinu 15 janúar. Á meðan verið er að rífast um hvort eigi að rífa þessi hús eða ekki , lýsa kaupmenn við Laugaveginn því yfir að þeir vilji að húsin við Laugaveg 4 og 6 verði rifin.”Ég er í viðskiptum, ekki góðgerðarstarfsemi og mér er umhugað um að hér aukist verslunarrými”, segir Gunnar Guðjónsson kaupmaður við Laugaveg í viðtali á forsíðu 24 stunda þann 18 janúar. Hann segir enfremur að ef sú uppbygging sem lofað hafi verið fari ekki af stað í miðbænum fari tugir verslana burt.
Mörg eldri húsin við Laugaveginn eru í niðurníðslu, og hafa ekki fengið það viðhald sem þau hefðu þurft. Ef varðveita á 19 aldarmynd Laugavegarins eins og nýjasti borgarstjóri Reykjavíkur Ólafur Magnússon hefur á stefnuskrá sinni, þarf mikið átak í uppbyggingu og viðhaldi margra gömlu húsanna. Einnig þarf að þrífa til og fegra umhverfið. Ef þau eiga að þjóna sem verslunarhúsnæði þarf að laga þessi hús að nútímanum innanstokks ,þó þau haldi sínu ytra útliti. Heyrst hefur að aðstaða þeirra sem vinna í þeim húsum sem notuð eru sem verslunarhúsnæði sé vægast sagt bágborin.
Það á að varðveita markvisst þau hús á Laugaveginum sem eru ekki svo illa farin að þau teljist ónít og eru þess virði vegna aldurs sögu eða byggingastíls.
Vonandi komast þeir sem hafa með þessi mál að gera að niðurstöðu hvernig skipulagi við Laugaveginn verði háttað til framtíðar og haldi sig við það.
Gamla árið kvatt og nýju ári heilsað.Ingibjörg Friðriksdóttir
“Hvað boðar nýárs blessuð sól?
Hún boðar náttúrunnar jól,
hún flytur líf og líknarráð,
hún hljómar heit af Drottins náð.”
Á þessu versi hefst um 100 ára , nýárssálmur, síra Matthíasar Jochumssonar.
Þó öll þessi ár séu liðin í aldanna skaut, og miklar breytingar hafi átt sér stað í þjóðlífi Íslands, sem engann hefði órað fyrir á þeim tímum þegar skáldið orti sálminn, á boðskapurinn enn rétt á sér.
Hver ný áramót sem renna upp fela í sér ný fyrirheit um betri tíð. Það liðna er að baki.
Ný dagbók fyrir árið 2008 er komin í gagnið hjá bloggaranum hér, bókin er með auðum tandurhreinum síðum sem eiga eftir að fyllast af orðum sem skrá atburði nýs árs. Um næstu áramót verður bókin orðin lúin og velkt, eins og sú sem geymir atburði ársins 2007, og er komin í geymslu inni í skáp.
Á árinu sem leið hafa skipst á skin og skúrir í lífinu eins og gengur, þó hefur meira verið um skin sem betur fer.
Þeir atburðir sem borið hafa hæst árið 2007 eru þrjár utanlandsferðir. Sú fyrsta var helgar ferð til London um miðjan mars. Ferðin var skemmtiferð og heimsókn til örverpisins, Friðriks og sambýliskonu sem eru við nám í London . Mjög skemmtileg ferð. Í byrjun júní, var farin fjölskylduferð til Bandaríkjana. Það var 10 manna hópur sem leigði sendibíl, ekið var frá Washington til New York með viðkomu á ýmsum stöðum og var margt sér til gamans gert. Í lok nóvember fór bloggarinn í aðventu og skemmtiferð til London. Var sú ferð ekki síður skemmtileg en sú fyrri. Helgin var nýt til hins ýtrasta. Meðal annars var safn, Florence Nightingale sem var frumkvöðull á sviði hjúkrunar ,heimsótt.Við þrjú fórum í leikhús, á sýningu um Buddy Holly sem var upprennnandi rokkstjarna sem fórst í flugslysi 23 ára, árið1959. Mjög skemmtileg sýning þar sem allir skemmtu sér jafnvel þó að aldursmunur á þeim yngsta og elsta af þremur einstaklingum séu 32 ár. Við skoðuðum St. Pauls Cathedral, sem er kirkjan sem þau tiginbornu hjú Karl ríkisarfi og Díana heitin voru gefin saman. Við skoðum tvö söfn. Viktoriu og Albert safnið, sem er safn mikilla dýrgripa sem Albert prins maður Viktoríu drottningar safnaði. Hitt safnið er London Museum. Þar skoðuðum við sýningu sem fjallar um sögu London eða Lundúna frá upphafi. Við gengum líka um tvö hverfi The City og Notting Hill.
Í lok apríl var barnabarn fermt, Logi Már við hátíðlega athöfn í Víðimýrarkirkju í Skagafirði, sem er friðuð torfkirkja.
Í sumarfríinu, var lífsins notið á ferðalögum um fallegasta land í heimi Ísland, farnar, tvær fjallgöngur. Gengið á Mælifell í Skagafirði og Súlur í Eyjafirði.
Það er ekkert líf án þess að sækja námskeið. Í janúar og fram í mars, var sótt námskeið við Endurmenntun Háskólans. Þar var sögusviðið Laxdæla. Í haust var farið á vit listagyðjunar eftir tveggja ára hlé. Er búin að sækja haustönn í Myndlistaskóla Kópavogs. Núna 10. janúar byrjar vorönn ,og verður eins og áður listasagan notuð í málverkinu. Einnig stendur til að fara aftur á námskeið í Endurmenntun Háskólans núna í janúar og er Grettir sterki aðal söguhetjan.
Engin nýársheit verða svarin opinberlega um þessi áramót, heldur verður tekið á móti nýja árinu með það í huga að gera lífið skemmtilegra.
Gleðilegt nýár!